" دلدار تو "

      اشكهاي گرم تو به سر گونه هايت مي غلطند، آيا تو از بيمهري هاي روزگار گرياني تو نيز مانند من        براي سوختن آفريده شدي. ديشب از فراغت بسيار گريه كردم خاموش با نگاهي تب دار گريه كردم          اول بهانه كردم داغ جدايت را و آنگاه با نگاهي تب دار گريه كردم. آنچه بر من دشوار است دوري از يارم است وگرنه زنداني كشيدن آن قدر دشوار نيست.

روي هر سينه سري تكيه كندوقت وداع

سرما وقت وداع تكيه كند بر ديوار

  آن قدر آه كشيدم زجانم سيه شدم

گرچه من جوانم ولي پير شدم

     زبانم را نميفهمي نگاهم رانميبيني

زاشكم بي خبر ماندي و آهم را نمي بيني

       عزيزم  عشق  تو  ديوانه ام  كرد

بسوزاند هستي ام ويرانه ام كرد

  RSS